Piątek, 23 październik 2026
- „Prawo co dnia” w piątkowej „Rzeczpospolitej” odnotowuje: „Drożej u notariusza. Za testament 200 zł”. To ostatnie dni na załatwienie spraw notarialnych po niższych stawkach. Od 5 listopada zaczną obowiązywać nowe – wyższe. Minister Sprawiedliwości podpisał nowelizację rozporządzenia w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej. Przepisy regulują wynagrodzenie notariusza na dwa sposoby. Jeden z nich to określenie maksymalnych, kwotowych stawek za czynność i tu nowelizacja zmienia najwięcej. Procentowo, wśród czynności, które drożeją najbardziej jest sporządzenie testamentu (z 50 zł na 200 zł). Za sporządzenie testamentu zawierającego zapis zwykły, polecenie lub pozbawienie uprawnionego prawa do zachowku notariusz, zgodnie z nowelizacją rozporządzenia, może pobrać maksymalnie 300 zł. W przypadku testamentu zawierającego zapis windykacyjny maksymalna stawka wynosi 400 zł. Maksymalna stawka za poświadczenie dziedziczenia ustawowego lub testamentowego po podwyżce wynosi 200 zł (wzrost z 50 zł). W przypadku poświadczenia dziedziczenia obejmującego zapis windykacyjny notariusz może pobrać 300 zł. Maksymalna stawka za złożenie wniosku o wpis do księgi wieczystej wynosi 300 zł. Teraz notariusze pobierają za to do 200 zł. Podstawą jest § 16, który określa na maksymalnie 200 zł stawkę za dokonanie czynności notarialnej niewymienionej w przepisach. Teraz notariusz będzie mógł policzyć, powołując się na „szesnastkę”. Ten przepis ma tę dobrą stronę, że nie trzeba każdorazowo zmieniać rozporządzenia, gdy pojawia się nowa czynność, ale bywa też wykorzystywany przez niektórych notariuszy do podwyższania wynagrodzenia przez naliczanie dodatkowej opłaty, na przykład, za weryfikację numeru PESEL czy zamieszczone w testamencie oświadczenie o wyborze prawa dziedziczenia. Dlatego warto przed wyborem kancelarii porównać koszty czynności. Aktualnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie taksy notarialnej pochodzi z 2004 r. Notariat od dawna zabiegał o jego zmianę. Więcej szczegółów- na 16 stronie głównego wydania.
(Źródło: „Rzeczpospolita”– 23.10.2026.).
- „Prawo co dnia” informuje w innym miejscu: „Blokady nie kończą sprawy Lexspace”. Lexspace wraca pod kolejnymi domenami. Podstaw do ich blokad nie daje prokuraturze kodeks postępowania karnego, a w śledztwie skorzystano z pomocy CERT Polska. Podobne witryny nadal pojawiają się pod kolejnymi adresami. Postępowanie w sprawie portalu Lexspace, wykorzystującego dane tysięcy prawników do podszywania się pod nich i udzielającego rzekomych porad, prowadzi Prokuratura Regionalna w Krakowie. W odpowiedzi na pytania „Rz” śledczy przekazali, że ustalili konkretnych pokrzywdzonych, w tym „klientów, którzy zapłacili w przekonaniu, że porady prawnej udzieli im konkretny adwokat lub radca prawny”. Dostępne publicznie rejestry zawodowe prawników pozwalają sprawdzić, czy osoba oferująca pomoc rzeczywiście jest adwokatem lub radcą prawnym. Ta sama jawność może jednak zostać wykorzystana do stworzenia pozorów prawdziwej kancelarii. W sprawie Lexspace samorządy prawnicze alarmowały, że portal publikował dane prawników oraz przypisywał im porady i dokumenty bez ich wiedzy i zgody. Sprawa jest poważna, bo osoby szukające tam pomocy opisywały tam swoje sprawy karne, rodzinne lub majątkowe, przesyłały dokumenty i płaciły za fałszywą poradę. Prokurator skorzystał więc z ustawy o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej i zwrócił się do CERT Polska, działającego przy Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej (NASK), „o wpisanie na listę ostrzeżeń wskazanych przez niego domen”, a jego wniosek uwzględniono. Problem jednak nie zniknął. Niedawno Krajowa Izba Radców Prawnych ponownie ostrzegła przed nowymi wizytówkami kancelarii, pojawiającymi się po wpisaniu w wyszukiwarkę numeru NIP i słowa „doradztwo”. Według KIRP odpowiadają one treścią i wyglądem stronom z wcześniej zablokowanych domen m.in. Lexspace. „Wyglądają jak strony konkretnych kancelarii, ale nie są przez nie tworzone ani prowadzone. Osoba, która trafi na taką stronę, może sądzić, że kontaktuje się z wybranym radcą prawnym, a w rzeczywistości nawiązuje kontakt z podmiotem nieuprawnionym” – podała KIRP. Więcej dla zainteresowanych- na 15 stronie głównego wydania.
(Źródło: „Rzeczpospolita”– 23.10.2026.).
- „Rz” informuje również: „Mieszkaniówka w IV kwartale, czyli siła rozpędu i walka o roczne plany”. Notowani deweloperzy zanotowali jako grupa bardzo dobrą sprzedaż w III kwartale. Nastroje konsumenckie się pogarszają, rosną obawy o inflację i sytuację geopolityczną. W ostatnim kwartale walka o klientów może się zaostrzyć. W III kwartale 2026 r. 18 spółek z rynku kapitałowego (notowanych na GPW i Catalyście) sprzedało szacunkowo 7 tys. lokali, o ponad 18 proc. więcej niż rok wcześniej i o 9,5 proc. więcej kwartał do kwartału. O ile I kwartał br. był pierwszym spadkowym po pięciu wcześniejszych wzrostowych okresach, to w II i III kwartale analizowana grupa spółek odrobiła to z symboliczną nawiązką. W ciągu dziewięciu miesięcy ta grupa firm znalazła nabywców na 19,6 tys. lokali, o ponad 18 proc. więcej niż rok wcześniej. W ubiegłym roku cykl obniżek stóp procentowych, stymulujący popyt, ruszył w maju i przypadł głównie na II półrocze. Początek tego roku przyniósł wyhamowanie po pełnym promocji IV kwartale 2025 r. i po wybuchu wiosną wojny w Zatoce Perskiej. Rynek należy zdecydowanie do dużych firm. Pierwsza trójka odpowiadała za 45 proc. sprzedaży w ciągu trzech kwartałów 2026 r., a pierwsza szóstka za 76 proc. Jakie były zaskoczenia sezonu wyników? Pozytywny trend z poprzednich miesięcy potwierdził Atal. Spółka ma dużą ofertę gotowych mieszkań, których sprzedaż od II kwartału 2026 r. wyraźnie przyspieszyła. Na wyróżnienie zasługuje także kolejny rekord sprzedaży Dom Developmentu. Dobrze radzi sobie także Develia, która zbliżyła się do sprzedaży na poziomie 1 tys. lokali kwartalnie. Z największych deweloperów widać kolejny kwartał stagnacji w Murapolu. Nieco poniżej deklaracji z ostatniej konferencji wynikowej wypadł w III kwartale Archicom- odnotowano.
(Źródło: „Rzeczpospolita”– 23.10.2026.).
- W „Rz” znajdziemy również tekst: „Szef PZFD: niedobór mieszkań powoduje napięcia społeczne”. Polityka mieszkaniowa stawiająca tylko na budownictwo społeczne jest niewystarczająca. Są dwie kwestie, którymi rząd się nie zajmuje: to długie procedury budowlane oraz drogie kredyty mieszkaniowe – mówi Maciej Wandzel, prezes Polskiego Związku Firm Deweloperskich. Wracając do swoich deklaracji po wyborze na to stanowisko wiosną 2024 r., rozmówca „Rz” przypomniał: Na pewno zależało nam na tym, żeby prowadzić dialog, którego celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Polaków. Wtedy i dziś uważam, że jest to możliwe pod warunkiem, że mieszkań będzie wystarczająco dużo. Nadrabiamy zaległości – w 2025 r. mieliśmy 434 mieszkania na 1 tys., dwie dekady wcześniej 332, ale to wciąż grubo poniżej średniej europejskiej, czyli 514 mieszkań. Stawiam tezę, że niedobór mieszkań powoduje napięcia społeczne. Dalej czytamy: Segment budownictwa społecznego jest istotny, ale skala jest wciąż niewielka i nawet, gdyby spełniły się aspiracje wiceministra Tomasza Lewandowskiego mówiące o 20 tys. mieszkań w budownictwie czynszowym i komunalnym rocznie, to wciąż nie rozwiąże problemów przeciętnego Polaka z dostępnością – a wszelkie badania pokazują, że większość ludzi chce mieszkań na własność, a nie wynajmowanych. Budownictwo społeczne adresowane jest do osób o szczególnych potrzebach, które nie mają zdolności kredytowej. Trzeba też docenić istotne zwiększenie finansowania tego segmentu w ostatnich latach. Ale już projekt budżetu na 2027 r., w którym na program budownictwa społecznego i komunalnego zapisano 3,4 mld zł wobec ogłaszanych pierwotnie 5 mld zł pokazuje, że możliwości zwiększania wydatków publicznych nie są nieograniczone. Pieniądze to jedno. Drugie to faktyczna zdolność do przygotowania i realizacji inwestycji. Nie jest realne założenie, że samorządy jako inwestorzy będą budowali osiedla w tym samym tempie co deweloperzy. Nie mają doświadczonych kadr od tej działalności. Jest też problem z transparentnością danych – pojawiają się pytania o rzeczywiste koszty budowy mieszkań przez TBS-y czy SIM-y – i o efektywność tego systemu. Najlepiej, gdyby dane te były publicznie dostępne. Dlatego uważam, że polityka mieszkaniowa polegająca na stawianiu tylko na budownictwo społeczne jest dalece niewystarczająca- wykłada bez ogródek na łamach „Rz” szef PZFD.
(Źródło: „Rzeczpospolita”– 23.10.2026.).
- „Dziennik Gazeta Prawna” zauważa z kolei: „Kupować czy jeszcze czekać. Mieszkania będą tańsze czy podrożeją? Spece od nieruchomości już to wiedzą”. Kupujący mieszkania mogą odetchnąć? Ceny rosną wolniej, a liczba ogłoszeń przestała gwałtownie spadać. Jest jednak pewien haczyk. Choć rynek nieruchomości zaczyna się stabilizować, mieszkań na sprzedaż jest znacznie mniej niż przed rokiem. W Warszawie oferta skurczyła się aż o 20 proc., a w sześciu z siedmiu analizowanych dużych miast kupujący mają mniejszy wybór niż w 2025 roku. Najnowsza analiza SonarHome.pl pokazuje, że wolniejszy wzrost cen nie oznacza jeszcze, że łatwiej będzie znaleźć wymarzone mieszkanie. W trzecim kwartale 2026 roku ceny mieszkań na rynku wtórnym nadal rosły, ale już nie tak szybko jak w poprzednich miesiącach. Z analizy SonarHome.pl wynika, że mediana szacowanych cen rynkowych w największych polskich miastach zwiększyła się w porównaniu z drugim kwartałem od 0,9 do 1,9 proc. Wcześniej wzrosty wynosiły od 2 do 4 proc. Wolniejszy wzrost cen to dobra wiadomość dla osób planujących zakup mieszkania. Nie oznacza jednak, że nieruchomości zaczęły tanieć. W większości analizowanych miast ich wartość nadal rosła, a ostateczny koszt zakupu zależy nie tylko od ceny za metr kwadratowy, ale również od dostępności ofert. Liderem wzrostów jest Gdańsk. Mediana szacowanych cen rynkowych mieszkań zwiększyła się tam w ciągu roku o 10,2 proc. Na drugim miejscu znalazła się Gdynia, gdzie wzrost wyniósł 8,7 proc. Podium zamyka Poznań z wynikiem 8,1 proc. W pozostałych miastach podwyżki były bardziej umiarkowane. W Warszawie ceny wzrosły o 5,4 proc., a we Wrocławiu i Krakowie – po 5,3 proc. Najmniejszą zmianę odnotowano w Łodzi, gdzie mieszkania podrożały o 3,4 proc. Widać więc wyraźnie, że sytuacja na rynku wtórnym nie wygląda identycznie w całym kraju. Podczas gdy w Trójmieście i Poznaniu ceny rosły w ciągu roku w tempie przekraczającym 8 proc., w Łodzi wzrost był ponad dwukrotnie mniejszy. Z danych SonarHome.pl wynika, że we wrześniu najwyższą medianę szacowanych cen rynkowych mieszkań odnotowano w Warszawie, gdzie przekroczyła ona 15,8 tys. zł za metr kwadratowy. Na drugim miejscu znalazł się Kraków z wynikiem 14,6 tys. zł za metr kwadratowy, a na trzecim Gdańsk, gdzie mediana wyniosła 13,8 tys. zł za metr kwadratowy. W Gdyni było to 11,95 tys. zł za metr kwadratowy, a we Wrocławiu – 11,8 tys. zł za metr kwadratowy. W Poznaniu mediana osiągnęła 10,9 tys. zł za metr kwadratowy, natomiast Łódź pozostała najtańszym z analizowanych miast, z wynikiem 7,55 tys. zł za metr kwadratowy. W trzecim kwartale 2026 roku pojawiły się sygnały, że podaż mieszkań na rynku wtórnym zaczyna się stabilizować. Po miesiącach spadków liczba aktywnych ogłoszeń przestała gwałtownie się kurczyć, a od lipca w części miast można było zauważyć niewielkie odbicie. Stabilizacja liczby ogłoszeń może sugerować, że sytuacja na rynku nieruchomości wraca do normy. Dane roczne pokazują jednak, że w większości analizowanych miast wybór mieszkań pozostaje wyraźnie mniejszy niż przed rokiem. Na sytuację na rynku nieruchomości wpływają również warunki finansowania zakupu. W trzecim kwartale 2026 roku stopy procentowe pozostawały względnie stabilne. Stopa referencyjna Narodowego Banku Polskiego wynosiła 3,75 proc., a aktywność kredytowa utrzymywała się na wysokim poziomie. Według danych Biura Informacji Kredytowej w sierpniu 2026 roku wartość nowo udzielonych kredytów mieszkaniowych wzrosła o 51 proc. w porównaniu z sierpniem 2025 roku. Jednocześnie średnia kwota udzielonego kredytu osiągnęła rekordowe 489 tys. zł. Na zainteresowanie finansowaniem wpływały rosnące dochody, stabilny koszt pieniądza oraz duża skala refinansowania wcześniej zaciągniętych zobowiązań. Kredyty pozostawały więc jednym z ważnych czynników wspierających popyt na mieszkania.
(Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”– 23.10.2026.).
- „DGP” radzi też: „Plan ogólny to początek. Gminy powinny zweryfikować swoje decyzje, zanim właściciele stracą możliwość zabudowy i wystąpią o milionowe odszkodowania”. Reforma systemu planowania przestrzennego wprowadziła do polskiego porządku prawnego nowy instrument – plan ogólny gminy. Jest on aktem prawa miejscowego, a jego ustalenia wiążą przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz wydawaniu nowych decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to, że sposób określenia stref planistycznych, profili funkcjonalnych i parametrów zabudowy może przesądzić o tym, czy na określonym terenie będzie można w przyszłości zrealizować inwestycję. Plan ogólny wyznacza ramy dla przyszłych rozstrzygnięć planistycznych. Z tego powodu okres pomiędzy jego uchwaleniem a sporządzeniem lub zmianą miejscowego planu powinien być wykorzystany do ponownej oceny skutków przyjętych ustaleń. Szczególnie trudna jest sytuacja właścicieli działek niezabudowanych, którzy przed uchwaleniem planu ogólnego nie uzyskali decyzji o warunkach zabudowy. W praktyce mogą oni nie mieć dokumentu potwierdzającego konkretną możliwość realizacji inwestycji, mimo że uważają swoje grunty za potencjalnie budowlane. Brak WZ nie przesądza jednak, że nieruchomość nie ma potencjału inwestycyjnego. Może on wynikać z wielu okoliczności, w tym z położenia działki, jej parametrów, sąsiedniej zabudowy i dostępu do infrastruktury. Okoliczności te mogą mieć znaczenie dla oceny sytuacji właściciela, choć nie zastępują wymaganych prawem przesłanek uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Trzeba zarazem zachować ostrożność w formułowaniu roszczeń. W świetle art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasadnicze znaczenie odszkodowawcze ma uchwalenie albo zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z tego skutki dla korzystania z nieruchomości lub jej wartości. Sam plan ogólny co do zasady nie stanowi automatycznie podstawy do żądania odszkodowania na tej podstawie. To właśnie dlatego działania naprawcze na etapie planistycznym mogą być tak ważne. Zamiast doprowadzać do sytuacji, w której właściciel będzie próbował wykazywać przed sądem, że utracił realną możliwość zabudowy i poniósł szkodę, gmina powinna wcześniej zweryfikować, czy przyjęte rozwiązania rzeczywiście wymagają tak daleko idącego ograniczenia. Uchwalenie planu ogólnego nie oznacza, że jego ustalenia są niezmienne. Gmina może przystąpić do jego zmiany w przewidzianym prawem trybie, jeżeli przemawiają za tym względy planistyczne i aktualna ocena uwarunkowań przestrzennych. Rzetelna rewizja powinna opierać się na obiektywnych kryteriach. Właściciele powinni mieć możliwość przedstawienia argumentów dotyczących konkretnych działek, a gmina powinna je rzeczywiście rozważyć, a nie ograniczać się do formalnego przeprowadzenia konsultacji- odnotowano.
(Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”– 23.10.2026.).
- „Kurier Szczeciński” odnotował: „W Policach wielu chętnych na mieszkanie za remont. O przydziale zdecydowało losowanie”. Kilkadziesiąt wniosków wpłynęło od mieszkańców gminy Police zainteresowanych udziałem w szóstej edycji gminnego programu „Mieszkanie za remont”. Wnioskodawcy ubiegali się o prawo do najmu jednego z 9 pustostanów wymagających przeprowadzenia kompleksowych prac budowlano-remontowych. Łącznie do tej edycji programu samorząd wyznaczył 11 lokali znajdujących się w Policach oraz Trzebieży. Wcześniej każdy zainteresowany mógł obejrzeć wybraną nieruchomość. Program ten od lat stanowi dla wielu rodzin szansę na pozyskanie własnego lokum bez konieczności wieloletniego oczekiwania na mieszkanie komunalne. Cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Do udziału w programie tym razem zakwalifikowało się 42 wnioskodawców – tylu spełniło kryteria. Wykaz przygotowany przez Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Policach w tej edycji obejmował różne mieszkania – od niewielkich kawalerek po przestronne lokale dla dużych rodzin. Wśród propozycji znalazła się m.in. 25-metrowa kawalerka, na liście są też lokale dwupokojowe, kilka mieszkań trzypokojowych, a także jedno 4-pokojowe. W części mieszkań zaoferowanych za remont przyszły najemca będzie musiał m.in. rozebrać stare piece kaflowe, wymienić instalacje, a nawet wybudować łazienkę od podstaw. A i tak chętnych było wielu- czytamy na łamach „Kuriera”.
(Źródło: „Kurier Szczeciński”– 23.10.2026.).